Dag lieve Roxy

Lieve Roxy... Ik heb je niet heel lang gekend maar toch heb je een speciaal plekje in mijn hart. Je liep ook op hoge leeftijd nog dapper en vrolijk mee en was altijd blij wanneer ik je ophaalde.

De laatste maanden kreeg je toevalllen, maar toch bleef je blij al begreep je niet meer zo goed hoe het kon dat je niet meer zo goed kon lopen.

Ik wens je baasjes veel sterkte bij hun verdriet.

Het is een bijzonder gemis zo zonder jou in onze groep! Rust zacht mooie Roxy !

Gedicht

Ik heb een kuil gegraven

Ik heb een kuil gegraven.

Een grote, diepe kuil.

In mijn armen heb ik je er heen gedragen

En zacht heb ik je neergelegd.

In mijn hart heb ik woorden gesproken,

Die mijn mond nooit tegen een mens hebben gezegd.

 

De herinnering aan je jonge jaren,

Aan alles wat je deed voor mij.

De zachte glans van je gele haren,

Je zachte aard, zo trouw en toch zo vrij.

’t Begrip in je trouwe hondenogen.

Je grote bereidheid alles voor mij te doen,

Wat lag in jouw vermogen.

Uit dank, een lik op mijn hand, als zoen.

Maar je werd oud, en stram,

En kreeg steeds meer kwalen.

Een gezwel, dat je bijna je adem ontnam.

’t Was duidelijk, je zou ’t wel niet lang meer halen.

Toen heb ik je voor erger gespaard.

Je bent zacht en vredig heengegaan.

In mijn hart heb ik de herinnering bewaard,

 

Aan mijn trouwste vriend die ooit heeft bestaan.

Ik heb een kuil gegraven.

Een grote, diepe kuil.

In mijn armen heb ik je er heen gedragen.

Ik was zo aan je gehecht,

Dat mijn hart de woorden heeft gesproken,

Die mijn lippen nooit tegen een mens hebben gezegd.